ผมตั้งใจว่าจะจบเรื่องเงินกู้เอกชนตั้งแต่ฉบับที่แล้ว แต่จำเป็นต้องขอต่ออีกฉบับหนึ่ง ด้วยเหตุบังเอิญมีเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเกี่ยวกับข้อควรระวังพอดี  จึงขอนำมาเล่าสู่กันฟัง เผื่อจะเป็นประโยชน์ต่อท่านผู้อ่านได้

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อประมาณกลางเดือนธันวาคมที่ผ่านมา ได้มีสุภาพสัตรีท่านหนึ่ง โทรเข้ามาปรึกษาผมว่า ต้องการให้ช่วยซื้อทาวน์เฮ้าส์ของเธอในราคา 6 แสนซึ่งค่อนข้างจะถูก  ปัญหาอยู่ที่ว่าวันนั้นเป็นวันศุกร์ หากตกลงซื้อ ต้องโอนทันทีในวันจันทร์ที่จะถึง ซึ่งกระทันหันมากจนผมไม่คิดว่าจะสามารถทำได้ทัน  ผมซักไซ้ในรายละเอียดจนได้ความว่าเธอเป็นหนี้กับเถ้าแก่เงินกู้ โดยได้นำทาวน์เฮ้าส์หลังดังกล่าวไปทำขายฝากไว้ในวงเงิน 5 แสนบาท  และจะครบกำหนดขายฝากในวันจันทร์ที่จะถึงนี้  หากไม่ไถ่ถอนภายในกำหนด บ้านก็จะหลุดขายฝากและตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเถ้าแก่ทันทีโดยไม่มีข้อแม้  ผมถามว่าทำไมจึงปล่อยจนถึงนาทีสุดท้าย  เธอก็เล่าว่า ได้นำบ้านไปฝากขายไว้กับนายหน้ารายหนึ่ง ซึ่งรับปากกับเธอว่าขายได้แน่นอน และหากขายไม่ได้ก็จะหานายทุนใหม่มารับทำจำนองต่อ  แต่ปรากฏว่าเมื่อใกล้ครบกำหนด นอกจากบ้านจะขายไม่ได้แล้ว นายหน้าตัวดียังทำตัวเป็นนินจาหนีหน้าหายเงียบจ้อยไปเลย โทรศัพท์ไปหาก็ไม่ยอมรับสาย  นี่ละน้า.. พวกนายหน้านอกสังกัดสมาคมฯ

นับว่าโชคดี ที่ผมสามารถหาผู้ซื้อได้ทันเวลา จึงแจ้งให้ผู้ขายทราบและให้นัดเถ้าแก่เพื่อขอไถ่ถอนในวันจันทร์เช้าทันที  ผู้ขายแจ้งกลับมาว่า เถ้าแก่ขอนัดไถ่ถอนบ่าย 3  ซึ่งผมเห็นว่าสายเกินไป เกรงว่าจะทำไถ่ถอนและจดทะเบียนโอนไม่ทันหากเกิดปัญหาขลุกขลัก  แต่เถ้าแก่ยืนยันว่าทำทันแน่นอนเพราะทำมาหลายครั้งแล้ว  ผมก็ได้แต่เก็บความกังวลไว้ในใจ และแจ้งให้ทั้งผู้ซื้อและผู้ขายเตรียมเอกสารที่ต้องใช้และเช็คธนาคารจำนวนเงิน 5 แสนบาทสำหรับไถ่ถอนไว้ให้พร้อม  ทั้งยังแนะนำให้ไปดักรอที่สำนักงานที่ดินตั้งแต่เที่ยงวันจันทร์เป็นต้นไป

สิ่งที่ผมกำลังห่วงก็คือ นายทุนเงินกู้อาจพยายามถ่วงเวลา หรือหลอกล่อเพื่อไม่ให้มีการไถ่ถอนในวันจันทร์ซึ่งเป็นวันครบกำหนดขายฝาก  ซึ่งหากลูกหนี้หลงกล ย่อมหมายถึงบ้านหลุดขายฝากไปโดยปริยาย  และสิ่งที่ผมหวาดระแวงก็เกิดขึ้นจริงๆ  เพราะในวันนัดหมายไถ่ถอนคือวันจันทร์ ไม่ปรากฏแม้แต่เงาของเถ้าแก่ให้เห็น  ผู้ขายโทรไปตามตอนบ่าย 3  เถ้าแก่บอกว่าได้ส่งลูกน้องมาทำแทนแล้ว  พอโทรไปตามลูกน้องเถ้าแก่  กลับบอกว่ากำลังเดินทางไปหาเถ้าแก่ถึงย่านเยาวราชเพื่อรับเอกสาร  แล้วกว่าพี่แกจะขยับส่ายฮาวายจากเยาวราชมาถึงสำนักงานที่ดินมีนบุรี ก็คงมีแต่เจ้าหน้าที่นักการภารโรงเท่านั้นละมั้ง ที่ยังรออยู่  ผมจึงแนะนำให้ผู้ขายเข้าปรึกษาหัวหน้าเจ้าพนักงานที่ดินเพื่อทำบันทึกการมาไถ่ถอนขายฝาก ก่อนจะเดินทางต่อไปยังสำนักวางทรัพย์ กรมบังคับคดี ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ๆ กัน เพื่อชำระเงินค่าไถ่ถอนโดยให้สำนักวางทรัพย์เป็นผู้รับชำระและถือเงินแทนนายทุนเจ้าหนี้  ซึ่งจะมีผลเท่ากับว่าลูกหนี้ได้ไถ่ถอนการขายฝากจากเจ้าหนี้เรียบร้อยแล้ว

ปัญหายังไม่จบเพียงเท่านี้  เพราะสำนักวางทรัพย์ไม่รับชำระด้วยเช็คธนาคาร แต่ขอรับเป็นเงินสดอย่างเดียว  ผู้ซื้อที่แสนดีของเราก็ดิ้นรนหาเงินสดมาให้จนครบ 5 แสนบาทจนได้ ทั้งๆ ที่ธนาคารปิดทำการไปนานแล้ว  และทุกอย่างก็จบลงด้วยความทุลักทุเลภายในเย็นวันนั้น  ขั้นตอนต่อไปคือ ทางสำนักวางทรัพย์จะส่งหนังสือแจ้งไปยังสำนักงานที่ดินเพื่อสั่งอายัติการซื้อขายบ้านหลังนี้ จนกว่าเจ้าหนี้จะมาทำการไถ่ถอนอย่างเป็นทางการ

นับว่าเป็นโชคของผู้ขาย ที่สามารถขายบ้านได้ในวินาทีสุดท้าย โดยที่ยังเหลือเงินติดกระเป๋าไปบ้าง  นี่หากสำนักวางทรัพย์อยู่ห่างจากสำนักงานที่ดินมากและวิ่งไปวางทรัพย์ไม่ทัน  หรือผู้ซื้อหาเงินสดมาให้ไม่ได้เพราะใช้เงินซื้อเช็คธนาคารไปหมดแล้ว  เห็นทีจะมีภาค 2 และ 3 มาเล่าสู่กันฟังอีกแน่  เฮ้อ......ดอกดวงก็โขกเค้าไปจนบักโกรกแล้ว นี่ยังคิดจะยึดบ้านเค้าอีกเหรอ.....เถ้าแก่